رخداد

 

گر از او پرسند هستی یا نه ای؟                   سر بلند عالمی ؟پستی؟که ای؟
                در  میانی  یا  برونی  از   میان                     بر کناری   یا   نهانی   یا   عیان
                فانیی   یا  باقی   یا هر دو یی                     هر دویی  یا تو, نه ای یا نه, تویی
                گوید اصلا من  ندانم  چیز  من                      وین  ندانم  هم  ندانم  نیز من
                عارفم   اما   ندارم   معرفت                          بی صفت گشتم نگشتم بی صفت

گفته شده:عشق میان دو کس بوجود نمی یاید مگر یکی دیگری را این گونه خطاب کند:ای من.(از طلا گشتن پشیمان گشته ایم مر حمت فرموده ما را مس کنید.ای من, پیشکش.ما رو با همون ناممون خطاب کنید کفایت میکنه!)

گفته اند:«یاد» از «یاد» حکایت می کند.(اگر فردی در یاد دیگری باشد ,دیگری هم در یاد اوست!!)

و در انتها:

پایان دانایی , نادانی است وپایان خرد ,حیرت و سر گردانی است و پایان بینش , پذیرش و تسلیم.

دانش اکتسابی ادمی در مر حله ی کمال جز علم به جهل نیست. یعنی ادمی در می یابد که هیچ نمی داند.

و منتهای عقل, حیران شدن و فرو ماندن در کار افرینش.

   + ; ٦:٥٧ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٥/٦/٦
comment نظرات ()