رخداد

 

خیلی دور نشده روزهایی که لحظه هایش پر از طعم ترش سیب های سبز و لواشک های خیس و اب خورده ی پدر بزرگ بود.دورانی که با یک ماتیک قهوه ایی تعارف شده معنا پیدا کرد و تو سرا شیبی کوچه هایی که بوی نارنج میداد به بار نشست.

چقدر زیر گرمای کشنده ی مرداد ماهها زندگی را زنده کردیم و سپردیم به دست گیوتین زندگی تا از تکه تکه هایش یک لحاف چهل تکه بدوزیم برای شب های سرد  ان دخترک بی مادر یا ان مادری که هنوز فکر میکند تاوان کابوس دیده و نذر نکرده را پس میدهد یابرای ان یکی و ان یکی...

والحق خیلی هم زود دیر نمیشود                                                                    

   + ; ۳:۳۸ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٥/۱٠/۳٠
comment نظرات ()