رخداد

کمی از خودم

مشغولم ٬مشغولم با چمدانهایم. این روزها زیاد وقت کم میاورم فوقش دوتا off چک کنم و یک سری هم به orkut و دو سه تا از وبلاگها بزنم که سر جمعش از سی دقیقه تجاوز نمیکند.

 من در هر کاری ضعف داشته باشم در دست به چمدان شدن قدرت بالایی دارم! بیاد که میاورم اولین چمدانم را در سن پنج سالگی بستم! نه٬اشتباه شد!من نبستم برایم بستند. ان وقت ها عازم افریقا بودیم انهم از نوع ماداگاسکارش. انجا را خوب یادم است! چقدر برای داشتن یک لاک پشت گریه کردم ٬چقدر از ریخت اناناس بدم می امد٬چقدر عاشق ویجی کومار و فیلم هندی بودم!...

و بعد از انجا هم"بن" که چیزی از انجا به ذهنم خطور نمیکند ....

تا الان حدود هشت سال است که در«این ورها» زندگی کردم .

هم اینجا و هم انجا.نه اینجا و نه انجا در واقع در هیچ جا زندگی کردم...معلق در جایی بین زمین واسمان. راستش خودم هم با این حس یک جورایی خو گرفتم .

بگذریم

الان هم باز دستم به چمدان رفته. کشورمون ایران بنا به دلایلی مارا طلبیده٬تا یک هفته ی دیگر ما هم عازمیم٬ما نه«من». اینبار فقط خودم میروم و فقط خودم زندگی میکنم ...

این اولین تجربه ی یک دختر وابسته است.

                                                                                           

                                                                                                 

   + ; ۳:۳٤ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٥/۱۱/٢٥
comment نظرات ()