رخداد

هوای دلت را داشته باش

دلت که هوای یک موسیقی ناب بکند سر از مشتی مشتی کردنهای"فریدون فروغی"در میاوری و از انجا میرسی به"فرهاد" و"مازیار" و .... دست اخر هم میبینی که وسط دونه دونه کردنهای منصور و یک مشت ترانه ی ابگوشتی دیگر گیر کرده ایی.

دلت که هوای گریه بکند مینشینی پای"ننه گیلانه"و"زیر تیغ"که هم اشکت را در میاورند و هم حرصت میدهند (واقعا اگر پرویز پرستویی نبود سینمای ایران یک چیزی کم داشت)٬گریه هم که دلت را زد"باغ مظفر"دوره میکنی و قاه قاه به دردهای جامعت میخندی.

دلت که هوای .....

مخلص کلام اینکه هوای دلت را حسابی داشته باش تا مبادا هوای چیزی را بکند که خودش هم نمیداند ان"چیز"چیست یا کیست٬وجود خارجی دارد یا ندارد که انوقت ممکن است انقدر در هوای دلت غرق شوی که خودت را هم از یاد ببری چه برسد به دلت.

   + ; ٦:٢۳ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٥/۱۱/٢٩
comment نظرات ()