ما انسانهای هپیی(happy)نیستیم.نه .ما هرگز هپی نیستیم.ادم گماشته هپی نمیشود.میگویم هپی چون به شخصه پذیرش و هضم  هپی برای من اسانتر از بدبخت است.وقتی میگویم بدبخت انگار صد تن مصیبت مینشیند روی دوشم و کمرم را خم میکند.بهرحال منظور همان است که هست و نمیشود انکارش کرد.ما هپی نیستیم چون راضی نیستیم چون به کاری گماشته شده ایم و میشویم که برای ان به ما رضایت نامه نداده اند که یک امضا بیندازیم زیرش.اجباری ابدی در کار بوده و هست.همه ی ما گماشته ی یک نهاد هستیم و یا دیر یا زود گماشته ی این نهاد میشویم .نهاد مقدس خانواده!

 نهادی که در ان یک نظام انسانی ظالم حاکم است که از افراد خود به مثابه ی یک کارمندبیگاری میکشد و به انها فرصتی برای خودشان نمیدهد. همه گماشته و برده ایی هستند برای حفظ بنیان و تداوم بقای این نهاد که مانند یوغی برگردنشان جاخوش کرده انهم به هرقیمتی که شده.همه با یک طناب نامرئی از سر اختیاری که در پس زمینه ی ان اجباری پررنگ درکار است بهم متصلند. پای بند هم اند. اسیر یکدیگرند . و گاهی گروگان یکدیگر میشوند .

 

/ 3 نظر / 7 بازدید
فرید

سلام بر تو ای هموطن ایا از پس مخارج زندگی خود بر نمیایید؟؟ ایا دنبال یک راه حل برای غلبه بر مشکلات مالی خود هستید؟ ما برای این مساله مشترک همه یک راه حل داریم. درباره کمپانی پارمیس که بصورت قانونی در ایران ثبت شده چیزی شنیدی؟ میخواهی ماهی 5تا8 درصد سود بگیری؟ میخوای سرمایه هات توسط بانک تضمین بشن؟ میخواهی از درامد بازاریابی ماهانه10ها ملیونی استفاده کنی؟ و خیلی چیزای دیگه از سایت ما دیدن کنید

دمدمی

بشدت... و بشدت و بشدت با این پست موافقم و بر خودم می بالم که چنین دوستی دارم! روزگاری با یکی از بچه ها که اون هم مدتی می نوشتو الان دیگه نمی نویسه با دید فلسفی به این نهاد خانواده نگاه می کردیم نتایج جالبی بدست آوردیم که گذاشت تو بلاگش: دمادم اما حیف که زد کل بلاگ زبون بسته رو پاک کرد. شاید اگه وقت کردم منم روزی عمیق تر رو این مسئله کار کردم البته فکر کردن زیادی به بدبختی سرعت پیر شدن و بیشتر می کنه هرچند که الان هم کم نیست! --- امروز در فیس بوک... یافتم ات!

دمدمی

ایما یک بلاگر 6 ساله هستیم اکنون!