معجزه ی هزاره ی سوم (قسمت دوم)

پاییز با تمام وجود بر طبیعت ده رخ نمایانده بود و رخت بی رختی ده تفتیده  را جاه و جلالی غم انگیز بخشیده بود.کل علی مثل گذشته کنج دکانش خزیده و خمیده مشغول به اهنهای گداخته,که یک به یک با انبر در اب فرو میبردشان و عطش از جان اهنها میستاند و دوباره با تمام قوا  بنای کوفتن از سر میگرفت .زن نیز با انکه  سنگین باردار بود همچنان گرد خانه میچرخید و میرفت و میروبید.

شش ابان بود ویک  روز نمناک پاییزی,زن پس از سروسامان دادن به مطبخ و بار گذاشتن دیگ اب گوشت نمای,به انبار رفت و تنوره را اتش کرد و چنبره زد پای تنور و بیشمار چانه گرفت.خیالش مطمئن بود که تا دو ماه دیگر که موعدش میرسد از فرط سنگینی و بزرگی شکم و غوس عمیقی که به کمرش بابت حفظ تعادل داده از جا بلند هم نتواست شد چه برسد به پختن نان زندگی.اینچنین شد که تا تواست از دل داغ دیده ی تنور نانها بگرفت و در این امر بسیار افراط نمود.
تا انجا که درد بسیار در کاسه ی سرش موج انداخت و او به خیال انکه از ضعف است خواست برخیزد اما نتواست .درد از سرش ریزش کرد و در محدوده ی ناف چرخی زد و از انجا مثل دودست مردانه کمرش را فشرد,جان به گلویش رسید و فریاد براورد اما جز پروین دخت کسی نبود.جیغ کشید و پروین دخت دست و پاچلفتی که به پروین دماغ شهره بود و البته مثل فلفل سوزاننده به تاخت قابله را خبر کرد و قابله با همدستی پروین دخت که غالب روزها اب حوض مکشید لنگنها از اب فراهم اورد و در اختیارش نهاد و قابله هم همانجا در کنارتنوره که اندک اندک به سردی میگرایید با هزار زحمت طفل را که در هفت ماهگی اتش هراس به جان مادر کشیده بود و غافلگیرش کرده بود و بجای انکه ابتدا سر بیرون اورد با جفت پای خود قصد بیرون جهیدن داشت  و کار  بر قابله سخت و ناگوار رفته بود ولی او که تبحر داشت  پای طفل بگرفت و ضربتی بیرون کشید و سروته نمود تا اب سبز از دهان طفل بیرون ریخت و گریستن اغاز کرد.

 اینچنین به دنیا داخلش کرد و عوض مزد نیمی از نانها را ببرد .....

/ 1 نظر / 7 بازدید
دمدمی

در فیلم ها که کار به اینجا می رسد ایما که مجهز به سیستم سانسور سرخودیم می زنیم جلو تا تصاویر -فقط خانم ها ببینند- را ایما نبینیم. حالا شما شرح کامل و جامع اش را دادید ایما رویمان گل انداخت! همین کارها را می کنید فیلترتان می کنند!! جوانان ساده دل را گمراه می کنید. امیدواریم ادامه داستان به قو ل معروف "صحنه های ناجور" نداشته باشد.