در پی افول اعتماد به نفس در سخن راندن این پست که حالت نوشتاری کلام بنده بود حذف شد و توسط یک ترانه جایگزین گردید.

....

           کسی حرف منو انگار نمیفهمه                   مرده٬زنده    خواب و بیدار  نمیفهمه

          کسی تنهاییمو از من نمیدزده                     درد ما رو در و دیوار نمیفهمه

         واسه تنهایی خودم دلم میسوزه                 قلب امروزی من خالی تر از دیروزه

سقوط من در خودمه      سقوط ما مثل منه         مرگ روزای بچگی        از روز به شب رسیدن

دشمنیا مصیبته            سقوط ما مصیبته           مرگ صدا مصیبته        مصیبت یه حقیقته

                                                  حقیقته حقیقته

/ 7 نظر / 7 بازدید
نيما

سلام کاشکی پست خودت رو می ذاشتی ! از اين شعر که من هيچی نفهميدم

نيما

من از قرمز خوشم نمياد ... شاید چون استقلالیم بجاش نارنجی رو بر می دارم

کوثر

چرا افول؟؟؟؟؟!!!!!!!!!! راستی تعطيلات خوش گذشت؟

حميد طالبی

تو رو جون مادرت بيا سال جديدی يکم شاد باش.

امير

خوندن حالت نوشتاری حرفتون فکر ميکنم بهتر بود...ترانه ای که نوشتين قشنگ ولی غمگينه...منظورتون از نوشتنش شبيه همين حرفهايی بوده که در ترانه هست يا يه برداشت خاص ازش منظورتون بوده؟ ترانه رو هم که نشنيده بودم قبلا...

رويا

بارها می شد که مرگ را دوست می داشتم و اورا با نام هایی شیرین صدا می کرده اشکارو نهان با عباراتی عاشقانه از ان یاد می کردم اکنون گرچه اورا فراموش نکرده پیمانش را نشکسته ان ولی اموخته ام که زندگی را نیز دوست بدارم که مرگ و زندگی هر دو در زیبایی و لذت برایم یکسان سلام خوبی.....چرا اينقدر دپرسی نوشتی هيچ وقت نوشته هات اينجوری نبوداااااااااااااااااااااااااااا ...لطفا شاد بنويس ....عيدتم مبارک عزيزم به روزم خواستی بيا

من و پری

دهه؟ اينجا کجاست ؟ عوضي اومدم؟ دوم: شعرت خيلي در پيت بود. اين يکي بهتره: شوما خونه تون مورچه داره؟ نه نداره ! چرا داره ! نه نداره؟ پس چرا مي خواره تنم؟ الي آخر! خدائيش بهتر نبود؟